پسته اکبری شور

پسته یک آجیل استثنایی است. ترکیبی از رنگ سبز و بنفش که رنگ آن را جادویی می نمایاند، آجیلی که خاستگاه ملی و ایرانی برای ما دارد و از خوشمزه ترین آجیل ها محسوب می گردد. در شعری از رودکی (پدر شعر پارسی ) آمده:

منم خو کرده با بوسش چنان چون باز بر مسته

پنان بانگ آرم از بوسش چنان چون بشکنی پسته

علیرغم اینکه خاستگاه پسته کشور عزیزمان است، بیشترین تولید پسته ی جهانی در آمریکا می باشد و بعد از آن ایران و ترکیه قرار دارند. این سه کشور نود درصد پسته ی جهانی را تولید می کنند. ایران علاوه بر تولید کننده ی پسته، بزرگترین مصرف کننده ی پسته هم می باشد، مزه ویژه، رنگ و لعاب و خواص رویایی باعث می شود که پسته در صدر مصرف آجیل ها در ایران باشد.

پسته اکبری چیست؟

از دیدگاه کارشناسان گیاهشناسی، پسته آجیل واقعی نیست. در واقع، پسته ها را می توان نوعی حبوبات درختی دانست. با این حال، مانند بسیاری از حبوبات درختی دیگر، آنها برای مقاصد آشپزی همچنان “آجیل” هستند و همچنین یک آجیل درختی در میان کسانی که آلرژی دارند در نظر گرفته می شوند.

مرغوب ترین نوع پسته، پسته ی اکبری می باشد. پسته ای که بدنه ی متوسط و طول کشیده ای دارد. پسته ای بیضوی و کشیده که بسیار جذابیت ظاهری اش بالاست. این پسته عمدتا به بازار ایران عرضه نمی شود و عمده ی آن صادر می شود. اصطلاحی وجود دارد به نام اونس پسته به این معنی که تعداد پسته ای که می توانند به وزن یک اونس را می گویند. به زبان دیگر هرچه اونس پسته پایین تر باشد، وزن پسته بیشتر و اندازه ی پسته درشت تر می باشد.

چه مولنعی برای صادرات پسته ی اکبری وجود دارد؟

پسته ی اکبری در دنیا منحصر به فرد است، کشورهای آمریکا و ترکیه هرگز توان رقابت برای تولید این پسته ی مرغوب را ندازند، تا دو دهه پیش عمده ی تولید پسته ی اکبری ایران به اروپا صادر می شد، هرچند این امر امروزه با اختلال شدیدی مواجه گردیده است، دلیل ان تغییر استاندارد اروپا برای نوعی قارچ به نام افلاکتوکسین می باشد. به دلیل اینکه پسته ی اکبری دیررس می باشد و زمان بیشتری طول می کشد تا به حد نهایی اندازه ی خود برسد، این قارچ که فی الذاته روی همه نوع پسته قرار دارد بیشتر می شود. از این رو مقصد این پسته به روسیه، کشورهای عربی خلیج فارس و هندوستان محدود شده است.

خواص پسته ی اکبری چه می باشد؟

پسته در کنار بادام دو آجیلی هستند که به کاهش وزن کمک شایانی می کنند، پسته خواص سیر کنندگی بالایی دارد و با وجود کالری فزاینده حس سیری مفرط ایجاد می کنند، فیبر آن باعث تقویت جهاز هاضمه و تغذیه ی باکتری های درون گوارشی می شود که به طور غیر مستقیم هضم را تسهیل می کند.

پسته خام 4 درصد آب، 45 درصد چربی، 28 درصد کربوهیدرات و 20 درصد پروتئین دارد. در یک بخش صد گرمی پسته بیش ار پانصد و پنجاه کالری انرژی دارد. و می تواند بیست درصد از پروتئین روزانه ی بدن ما را تامین کند. پسته حاوی ویتامین های گروه ب می باشد. تیامین (76٪ نیاز روزانه) و ویتامین B6 131٪ نیاز روزانه می باشد، پسته منبع متوسطی از کلسیم، ریبوفلاوین، ویتامین B5، فولات، ویتامین E و ویتامین K است (10 تا 19 درصد نیاز روزانه).

مشخصات چربی پسته خام شامل چربی‌های اشباع، چربی‌های تک غیراشباع و چربی‌های چند غیراشباع است. اسیدهای چرب اشباع شامل اسید پالمیتیک (10٪ از کل) و اسید استئاریک (2٪) است. اسید اولئیک رایج‌ترین اسید چرب تک غیراشباع (51 درصد کل چربی) است و اسید لینولئیک، یک اسید چرب غیراشباع چندگانه، 31 درصد کل چربی را تشکیل می‌دهد. پسته نسبت به سایر آجیل های درختی دارای مقدار کمتری چربی و انرژی غذایی است اما مقادیر بیشتری از پتاسیم، ویتامین K، γ-توکوفرول و برخی مواد شیمیایی گیاهی مانند کاروتنوئیدها و فیتواسترول ها دارد.